Adimen kontzientzia irakaskuntza-ikaskuntzan

Zer da adimena?

Martxoaren 15ean, Fernandoren bisita jaso genuen klasean, eta adimen kontzientzia hitz egin zuen. 
Hitzaldiaren hasieran Fernandok adimenaren definizioa eman zuen: 

"adimena bere kontzientzia egoeraren arabera, errealitatea interpretatzen duen funtzio bat da" 

Funtzio honek pertsonari kontzientzia ematen dio eta pertsona ezagutzen du eta ezagutzen duena jakiten du, hau da, antzemateko aukera ematen dio. Adimena duala da, une batean gauza bat da eta ezin da beste bat izan. 

Adimena ordenagailu batekin konparatzen du eta hau kontrolatzeko burmuina erabiltzen dugu.
  Adimen elementuak

• Behatzailea (Ni) : behatzen duen objektua behar du eta horrekin zentzumen batzuk, behatzaile bezala ikusten da eta gero behatzen ari den objektua antzematen du.          
• Objektua
• Adimena

Zer da behaketa?

Fernandok esan zuen bezala,  behaketa ezagutzaren oinarria da. Pertsona bakoitza behatzailea da eta behatzen duena objetua. Pertsonak behatzen duena ikusterakoan, ikusitakoaren irudia bilakatzen da, eta momentu horretan pertsona, behatzailea eta objetua izango da aldi berean.

Eta errealitatea, zer da?

Errealitatea ezagutzen dena da, ez dakiguna. Garrantzitsuena ez da sinistea, bizitzea baizik. Baina, zer da ezagutzea? Eta jakitea? Horretarako, Fernandok haien arteko desberdintasunak erakutsi zituen:

• Ezagutzea eta jakitearen arteko desberdintasuna, nahiz eta etimologikoki esanahi berdina izan, esperientzia bizitzean datza. 

Zer da ikastea? Eta irakastea?

Irakastea definitzeko honek esan zuen: 

"Ezagutza eta autoritatea esperientziaren bidez eraikitzen dira, hau da, egiten irakasten da". 

Ikasleak arretara eramateari garrantzia ematen dio. 

Esan zuen egiten irakasten dela eta arrazoibidea behar dugula seguritatea sortzeko.

Ikastea zer den azaltzeko, berriz, hau esan zuen; 

"Ikastearen ekintza, ez da ekintza duala, ustekabezkoa edo sorpresazkoa baizik".

Beldurra da ikaskuntzaren oztopo handiena eta ikaskuntza-porrota, egiteari beldurra izatean dago.

Fantasia ihesbidea dela esaten dio eta “Ilargian egotea”ri definizioa ematen dio: 

"Mugimendu egoera bat da behatzailea eta behatutakoaren artean. Egoera honetan ardura ukatzen da, beldurra nagusituz. Egoera honetan ondorio bat bilatu nahi da eta ezin da."

Eta bukatzeko, zer da izatea?

Fernandok esan zuen ez gaudela ohiturik gure burua definitzera eta zerbait izatea eta izatea, ez dela gauza bera.

Sarrera honi amaiera emateko, esaldi bati emango diot garrantzia, oso interesgarria iruditzen zait eta: 

"Esperimentatzeko desira dugu eta honen saria, izaten nire burua ezagutzea da".